از این که بسیاری از فعالین هویت طلب آذربایجان سطحی نگر و بی مطالعه اند

و هشدار

به اینکه دشمنان اعتلای آذربایجان از این ضعف بزرگ چه بهره ها که نمیتوانند ببرند!

گفتم دشمن؟

دشمن!......دشمن اصلی جهل کثیری از همقطاران ماست.تا زمانیکه این جهل مرکب به بسیط تغییر ماهیت نداده باشد امیدی به سعادت آزربایجان و آذربایجانی نیست.   ارجاعتان میدهم به کامنتی که در اواخر سال گذشته گذاشته ام. باعنوان : دعوت

 اعتراف میکنم که قادر به نوشتن یک جمله ی بدون غلط به زبان مادریم (ترکی آذربایجانی) نیستم.

اعتراف میکنم که برای خواندن یک مقاله به زبان ترکی لااقل باید به اندازه ی ۵ برابر زمان لازم برای خواندن مقاله ای به زبان فارسی وقت بگذارم و چه بسا از خیر خواندن آن بگذرم.

اعتراف میکنم که گمان میکردم زبان ترکی ادیبان و سخنورانی همطراز ادبای دیگر زبانها ( از جمله فارسی) ندارد.

چرا اینگونه است؟

آیا کوتاهی از من ( و ما ) بوده که چنان از فرهنگ و زبان مادری خود بیگانه گشته ام( و گشته ایم) که جهلی اینچنین سهمگین برایم ( و برایمان) حتی مایه ی تفاخر بوده است؟

نه! اکنون  باید بدانم که کوته اندیشی و بی کفایتی  سردمداران در صد سال اخیر است که به نیت اعلام شده ی "وحدت ملی" و نیت واقعی تر"برتری طلبی قومی"  مانع از آشنایی من با فرهنگ غنی و پربار ترکی گشته است( که متاسفانه پاره ای از نخبگان خوش باور ترک هم در گذشته آتش بیار این معرکه بوده اند).

آیا خواهم توانست بر این جهل تحمیلی و کتمان تاریخی غلبه کنم و به ریشه های تنومند خویش دست یابم؟

این است زبان حال نسل جدید آذربایجان و این است چالش بزرگ پیش روی ملت آذربایجان .

ارسطو راست میگفت: آیا واقعا دانایی فضیلت است در حالیکه آنانکه میدانند کمتر لذت میبرند؟

ای عزیز فارس زبان - کرد - عرب - بلوچ  و ...  به تو - زبان تو و فرهنگ تو احترام خواهم گذاشت . تو نیز اینچنین کن .خود را برتر از من ندان (در عمل نه در لفظ و شعار)که من نیز خود را برتر از تو نمی پندارم.بیا قدمت و پیشینه ی تاریخی را به رخ هم نکشیم و تنها واقعیات موجود را ملاک قراردهیم.

 تنها میخواهم که حقوقی را که برای خود قائلی برای من هم قائل باشی .

اگر تو را در این همراهی صادق بیابم در کنارت خواهم ماند . اما اگر نتوانی درکم کنی  لاجرم راه من و تو جدا خواهد بود.آری من اکنون یک هویت طلبم و یکی از دلمشغولیهایم درک و اثبات هویت برای خود -فرزندانم و جامعه ام است.

مگذار که با گذر ایام و بازخوانی این مطلبم بر ساده انگاری و خوش باوری خود لبخند زنم. 

ساده نوشتم . تو نیز ساده بخوان

شرکت شما در این نظر سنجی مزید امتنان خواهد بود

" ما از همان اول هم علاقه ای به آمدن به این دنیا نداشتیم."